هند برای افزایش ذخایر سوخت استراتژیک دست بکار شد
هند برای جلوگیری از تکرار شوک عرضه ناشی از جنگ تحمیلی علیه ایران، قصد دارد ذخایر استراتژیک نفت خام، گاز مایع (الپیجی) و گاز طبیعی مایع (الانجی) در حجمی ایجاد کند که به اندازه یک ماه تقاضای داخلی را تامین کند.
تهران (شبکه اقتصاد) – منابع آگاه به بلومبرگ گفتند: وزارت نفت هند کمیتهای را برای بررسی جزئیات از جمله مکانهای بالقوه، مدلهای عملیاتی و تقسیمبندی بین ذخیرهسازیهای زمینی و زیرزمینی تشکیل داده است.
پرجمعیتترین کشور جهان یکی از آسیبدیدهترین کشورها از پیامدهای تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران، از جمله بسته شدن تقریبا کامل تنگه هرمز، بوده است. این بحران وابستگی شدید به واردات انرژی از خاورمیانه را آشکار کرد، اما همچنین محدودیتهای ذخایری را که باید به عنوان یک حائل عمل میکردند، آشکار کرد.
دهلینو در حال حاضر حدود ۳۹ میلیون بشکه ذخایر نفت خام استراتژیک دارد که برای پوشش حدود هشت روز واردات کافی است. این مقدار در مقایسه با ذخایر چین ناچیز است، اما موجودیهای نگهداری شده توسط پالایشگاهها و خردهفروشان سوخت میتوانند مجموعا بیش از ۷۰ روز تقاضای نفت را تامین کنند.
این منابع آگاه با اشاره به طرحی که انتظار میرود در حدود پنج سال محقق شود، گفتند: ظرفیت ذخیرهسازی نفت خام استراتژیک با غارهای زیرزمینی در سواحل شرقی و غربی هند در حال گسترش است که بیش از دو برابر ذخایر موجود را اضافه خواهد کرد. آنها افزودند: هدف این است که در نهایت حداقل ۱۲۰ میلیون بشکه داشته باشیم.
با این حال، ذخایر الپیجی و الانجی تقریبا وجود ندارد که به دلیل دشواریهای ذخیرهسازی هر دو نوع سوخت است. الپیجی تحت فشار به عنوان مایع ذخیره میشود، در حالی که الانجی باید در دماهای بسیار سرد نگهداری شود. هر دو سوخت به پروتکلهای ایمنی سختگیرانهای برای جلوگیری از نشت یا انفجار نیاز دارند.
طبق گزارش اندیشکده تاکشاشیلا، مستقر در بنگلور، ظرفیت ذخیرهسازی بلندمدت الپیجی هند حدود ۱۴۰ هزار تن است که عمدتا در غارهای سنگی زیرزمینی در سواحل شرقی و غربی هند قرار دارد و برای تامین تقریبا دو روز مصرف ملی کافی است. اگرچه پالایشگاهها و پایانههای واردات، ذخایر اضافی را نگهداری میکنند، اما پیچیدگی و هزینه ذخیرهسازی به این معنی است که هند به جای آن به واردات و توزیع مداوم متکی بوده است.
به گفته منابع آگاه، وزارت نفت از پالایشگاههای نفت دولتی خواسته است تا برای افزایش ذخایر الپیجی برای استفاده اضطراری تلاش کنند.
برای گاز، اوضاع حتی چالشبرانگیزتر است، زیرا در حال حاضر هیچ ذخایر استراتژیکی وجود ندارد. سال گذشته، دولت هند پیشنویس سیاستی را ارائه کرد که اپراتورهای پایانه الانجی را مجبور میکرد ظرفیت ذخیرهسازی الانجی معادل ۱۰ درصد بیشتر از نیاز عملیاتی معمول خود را حفظ کنند.
واردکنندگان الانجی مانند پترونت الانجی در حال حاضر مخازن ذخیرهسازی جدیدی را اضافه میکنند.
در اوج بحران انرژی، هند مجبور شد عرضه دیزل، الپیجی و گاز را سهمیهبندی کند و برای کمک به مدیریت کمبودها، به سایر خریداران آسیایی مانند ژاپن و کره جنوبی که ذخایر الپیجی و الانجی دارند، روی آورد.
بر اساس گزارش بلومبرگ، تلاشهای هند برای ایجاد یک شبکه ایمنی – که بلندپروازانهترین تلاش تا به امروز برای محافظت از این کشور در برابر شوکهای آینده است – در پی تلاشهای دیگر کشورهای منطقه، از جمله سنگاپور، تایوان و پاکستان، صورت میگیرد که همگی قصد دارند ذخیرهسازی را برای تقویت امنیت انرژی افزایش دهند.
روزنامه ژاپن تایمز روز یکشنبه به نقل از منابع ناشناس گزارش داد که ژاپن و هند همچنین در حال بررسی همکاری در زمینه ذخایر الانجی هستند. این روزنامه نوشت: سانائه تاکایچی، نخست وزیر ژاپن و نارندرا مودی، نخست وزیر هند، ممکن است در مذاکرات هفته جاری در دهلینو به توافق برسند.