احیای نقش کلیدی ایمیدرو در توسعه معدنی

تهران (شبکه اقتصاد) – سید محمد اتابک، وزیر صمت با اشاره به تغییر رویکرد در روابط بین المللی اظهار داشت: نقش ایمیدرو برای فعال‌تر شدن معادن و توسعه خارجی مهم و کلیدی است که باید از ظرفیت ها استفاده کند.

وی اضافه کرد: اجماع کشورهای جهان در گذشته برای یک‌جانبه‌گرایی و پذیرش ابزارهایی مانند تحریم‌ها و اسنپ‌بک بود که اکنون وضعیت مانند گذشته نیست، هرچند برای تثبیت این شرایط جدید نیاز به زمان است.

وزیر صنعت، معدن و تجارت با بیان اینکه لازمه تداوم پویایی و توسعه سازمان ایمیدرو، تمرکز بر اکتشاف، فعال‌سازی پهنه‌های معدنی و معادن قفل‌شده است، گفت: بعضی از قوانین این سازمان را محدود کرده‌است که باید این قوانین را از مجلس پیگیری کنیم.

وی عنوان کرد: بایستی این نهاد پیگیری قوانین مورد نیاز برای احیای سازمان‌های توسعه‌ای و همچنین رفع انسداد معادنی که به‌دلیل تداخل با منابع طبیعی قفل شده‌اند، را از طریق مجلس شورای اسلامی در دستور کار قرار دهد.

اتابک با اشاره به اینکه ایمیدرو یکی از با افتخارترین و فاخرترین سازمان‌های توسعه‌ای در کشور است، گفت: ایمیدرو سازمان تعیین کننده تنها برای وزارت صمت نیست بلکه با همدلی و وفاق برای توسعه اقتصادی کشور مهم است.

وی اضافه کرد: ایمیدرو باید به پویایی و توسعه ای ادامه بدهد و ایجادی کار کند.

وزیر صنعت، معدن و تجارت با بیان اینکه ایمیدرو با ایجاد ساختاری منسجم، توانسته است هر سه نقش تصدی‌گری، تنظیم‌گری و سیاست‌گذاری را به طور مطلوب ایفا کند گفت: ماهیت مأموریت‌محور و اقتصادی این سازمان ایجاب می‌کند که اداره آن نیز با رویکرد اقتصادی صورت گیرد.

وی عنوان کرد: برای کشورهای توسعه یافته، ساختار سازمان های توسعه ای مفهوم خاصی ندارد اما برای کشورهای در حال توسعه، سازمان های توسعه ای از اصلی ترین ارکان ایجاد رفاه و ضرایب اقتصادی هستند.

اتابک عنوان کرد: در سال های گذشته بسیاری از مکان ها را از ایمیدرو با نام خصوصی سازی گرفتند و به جاهای دیگر دادند در این دوره، قسمت بزرگی را از دست نداد ضمن اینکه این اقدامات به راحتی انجام نشد.

وزیر صمت با بیان اینکه بسیاری از کارخانه های فولادی و معدنی توسط ایمیدرو شکل گرفت، گفت: شکل گیری ایمیدرو با تربیت نیروی مختصص منجر شد تا روی تولید ناخالص کشور تاثیر بگذارد.

وی اضافه کرد: ایمیدرو با فعالیت‌های خود در نیمه دوم دهه ۸۰، باعث شد که کشور دیگر شاهد معطل ماندن طرح‌های عمرانی به‌دلیل کمبود محصولات پایه مانند میلگرد و سیمان نباشد و این دستاوردها، تأثیر ماندگاری بر تولید ناخالص کشور داشته است.